گذشت و گشت تا حدي با اين مسِئله كنار اومدم . تا روزي رسيد
كه با اون آشنا شدم از قبل مي شناختمش ما نه بطور
دقيق .هنوز به ذات مهربان و آرامش پي نبرده بودم.با هم
صحبت ميكرديم .ميرفتيم ميومديم. و من روز به روز در
كنارش آرامش بيشتري رو حس ميكردم و تازه داشتم معني يك
تكيه گاه محكم رو حس ميكردم
بايد ارتباطتون رو كم كنيد و بد قطع .
.كه مادرم بهم گفت كه
راست مي گفت چون داشتم بهش وابسته ميشدم و اين
خطرناك بود.مجبور شدم بهش بگم بگم كه من دارم وابسته
ميشم پس بايد كمتر باهم صحبت كنيم .نميدونم اون چه حالي
داشت ولي من سرم دوران داشت ديگه كم مونده بود
بيهوش شم . چند روزي بود كه كارم شده بود گريه بعدشم كه
گفتم ديگه هيچي شدم يك جسم بي روح .
شدم خودم و خودم مامانمم كه سر گرم كارهاي خودش بود و
هست هنوزم نمي دونه در درون من چه غوغايي .
الان حدود دو سالي هست كه ازاين جريان ميگذره و من...
به نظر من قشنگ بود درس نبود اما سر نوشت يك آدم بود.
