بخونیم شعری از دیوان گریه

ایشکالیی ناداره

حال همهء ما خوب است

ملالي نيست جز گم شدن گاه به گاه خيالي دور

كه مردم به آن شادماني  بي سبب ميگويند

با اين همه عمري اگر باقي بود

طوري از كنار زندگي ميگذرم

كه نه زانوي آهوي بي جفت بلرزد و نه اين دل ناماندگار بي درمان!

با آرزوي موفقيت براي دوسته خوبم كه تو باشي